Infografika – co to jest i jak ją zrobić

Kilkanaście liczb, cztery ikony i trzy kolory na jednej planszy walczą o uwagę i nie zostawiają wniosku. Dobra infografika działa odwrotnie: trzyma od trzech do siedmiu wątków i prowadzi wzrok od danych do zdania, które czytelnik powtórzy własnymi słowami.

Najważniejsze fakty o wizualizacji danych:

• Wykres kontra plansza – wykres pokazuje jedną zależność, infografika prowadzi do wniosku.
• Selekcja przed projektem – jedna plansza utrzymuje zwykle od trzech do siedmiu wątków.
• Wniosek w nagłówku – „Sprzedaż wzrosła dwukrotnie” niesie więcej niż „Wyniki sprzedaży”.
• Nasza rola – prezentacje multimedialne i materiały drukowane składamy u siebie, razem z planszami, które wchodzą w ich skład.
• Kanał przed eksportem – kadr i waga pliku wynikają z miejsca publikacji.

Czym jest infografika i dlaczego to nie to samo co wykres?

Infografika łączy kilka elementów danych z tekstem i grafiką w całość z początkiem i końcem. Wykres odpowiada na jedno pytanie: jak zmieniała się wartość. To, czym różni się infografika od zwykłego wykresu, sprowadza się do wniosku.

Jedna plansza utrzymuje zwykle od trzech do siedmiu wątków, przy większej liczbie wnioski się rozmywają.

Kiedy infografika pomaga, a kiedy tylko zaciemnia?

Format pomaga, gdy dane mają strukturę: porównanie, sekwencję albo podział. Infografiki skuteczniej przyciągają uwagę odbiorców z jednego powodu: wniosek stoi na wierzchu.

Przy niuansach i wyjątkach lepiej sprawdza się tekst. Plansza zbudowana wokół jednej liczby nie dokłada nic, czego nie powie zdanie.

Rodzaje infografik i różnice wobec zwykłego wykresu

Typ materiału wynika ze struktury danych. Rodzaje infografik i ich zastosowanie w biznesie porządkuje pytanie, na które odpowiadają.

Sam wykres bywa składnikiem każdego z tych typów, tyle że kończy się na pokazaniu liczb. W prezentacji dochodzi kolejność slajdów i tempo opowieści, bo o tym, jak zrobić profesjonalną prezentację, decyduje sekwencja slajdów, a nie pojedyncza plansza.

Sześć typów porządkuje większość materiałów firmowych:

• Statystyczna – liczby z badania, pokazuje skalę zjawiska.
• Procesowa – rozkłada przebieg na etapy w kolejności.
• Porównawcza – zestawia dwa rozwiązania według tych samych kryteriów.
• Geograficzna – rozkłada dane na mapie, gdy znaczenie ma miejsce.
• Oś czasu – układa wydarzenia w sekwencji dat.
• Hierarchiczna – pokazuje proporcje, od struktury firmy po budżet.

Jakie dane nadają się na infografikę?

Nadają się dane porównywalne: zebrane jedną metodą, w tej samej jednostce i z tego samego okresu. Druga cecha to widoczna różnica wartości. Surowe dane trzeba przygotować przed projektowaniem infografiki – ta praca dzieje się w arkuszu.

Materiał czyści się z duplikatów, ujednolica jednostki i ustala, które wartości zostaną zaokrąglone. Każde zestawienie potrzebuje stopki źródłowej. Przygotowujesz prezentację albo ulotkę z danymi? Prześlij nam gotową tabelę – przy składzie zobaczymy, co da się pokazać czytelnie.

Pięć elementów infografiki – o którym najczęściej się zapomina?

Najczęściej wypada wniosek, choć to on decyduje o zapamiętaniu. Nagłówek ma go komunikować wprost i orientacyjnie mieścić się w pięćdziesięciu znakach. Rozkład na pięć elementów poniżej to zarazem instrukcja, jak zaprojektować infografikę krok po kroku.

Pięć elementów tworzy komplet, bez którego plansza się rozsypuje:

• Nagłówek – jedno zdanie z rezultatem, mieszczące się w wersie.
• Sekcja danych – liczby, wykresy i podpisy w kolejności czytania.
• Elementy graficzne – ikony kodujące kategorie, nie ozdoby.
• Spójny układ – jedna siatka, powtarzalne odstępy i przestrzeń wokół danych.
• Stopka źródłowa – nazwa źródła, rok badania i data aktualności.

Jak poprowadzić wzrok czytelnika przez infografikę?

Plansza potrzebuje jednego wyraźnego wejścia i jednej ścieżki czytania. Wejściem jest największy element, czyli nagłówek z wnioskiem. Kolejne bloki maleją proporcjonalnie względem wejścia, więc hierarchia sama porządkuje kolejność czytania.

Przestrzeń wokół danych rozdziela sekcje lepiej niż ramki. Liczba krojów, liczba barw i szerokość kolumny domykają to, jakie są najważniejsze zasady czytelnej infografiki.

Typografia, kolory i wykresy – zasady czytelności

Dwa lub trzy kroje z wyraźną hierarchią wielkości wystarczą na całą planszę, a spójność z marką utrzymuje typografia wspólna dla wszystkich materiałów firmy.

Barwy działają jak kod – zwykle wystarczą dwie dominujące i dwie akcentujące, a dobór trafnych zestawień opisuje psychologia kolorów. Typ wykresu dobiera się do danych: słupkowy do porównań, liniowy do zmiany w czasie, kołowy wyłącznie do udziałów w całości. Sam kolor nigdy nie jest jedynym nośnikiem informacji.

W czym zrobić infografikę i jak przygotować ją do publikacji?

Darmowe i płatne programy do tworzenia infografik dzielą się na narzędzia online z szablonami – Canva, Piktochart, Venngage, Adobe Express – i wektorowe: Adobe Illustrator, Affinity Designer, Figma.

Do sieci eksportuje się JPG lub PNG, do druku PDF w CMYK i 300 DPI, a SVG zostaje na materiały skalowalne. Format wektorowy skaluje się bez utraty jakości, niezależnie od wielkości nośnika. Zostaje decyzja, gdzie publikować infografiki, aby zwiększyć ich zasięg: blog utrzyma planszę pionową, media społecznościowe wymagają własnych kadrów. Przy publikacji w sieci liczą się wymiary w pikselach, a zapisane w pliku „72 DPI” przeglądarka ignoruje.

Najczęstsze potknięcia widać przy pierwszym czytaniu planszy:

• Za dużo wątków – plansza odpowiada na pięć pytań i na żadne.
• Nagłówek bez rezultatu – etykieta tematu zostawia czytelnika z surowymi liczbami.
• Grafika oderwana od marki – paleta i typografia wynikają z identyfikacji graficznej i zapisów w księdze znaku.
• Brak stopki – danych bez źródła i roku nie da się zacytować.
• Jeden plik na wszystko – plansza z bloga bez kadrowania traci połowę treści. Ten sam materiał działa inaczej na blogu, w mediach społecznościowych i na planszy wielkoformatowej.
• Brak opisu alternatywnego – materiału bez tekstowego odpowiednika nie odczyta czytnik ekranu.

Dobrze dobrane dane niosą wniosek szybciej niż akapit tekstu

Wartość materiału powstaje przy selekcji: kilka liczb i jeden wniosek w nagłówku. W naszym studiu w Warszawie sztuczna inteligencja wspiera fazę koncepcyjną, projekt prowadzi projektant.

Napisz do nas, gdy materiał wizualny ma trafić do konkretnego kanału albo wejść w kolejny etap prac.

Najczęściej zadawane pytania o infografiki

Czy infografikę można zaktualizować po publikacji?

Tylko wtedy, gdy zachowany jest plik źródłowy z edytowalnymi warstwami. Data w stopce odróżnia kolejne wersje.

Co zrobić, gdy dane pochodzą z kilku raportów?

Mieszanie źródeł bez sprawdzenia metody zbierania fałszuje porównanie, nawet gdy same liczby wyglądają podobnie. Bezpieczniej zrobić dwie osobne plansze, każdą z własną stopką źródłową.

Czy plansza z danymi sprawdzi się w mailingu?

Sprawdzi się, o ile wniosek powtarza się w treści wiadomości. Część programów pocztowych domyślnie blokuje obrazy.

Kto powinien napisać teksty na infografikę?

Podpisy pisze osoba, która zna dane i ich źródło. Projektant je skraca, ale nie zmienia znaczenia liczb.