Karta menu – jak ją zaprojektować zgodnie z zasadami?

Karta menu to jedyny materiał reklamowy, który gość bierze do ręki i czyta od początku do końca. Dlatego liczy się nie tylko to, co w niej napisano, ale też jak ułożono treść, jakiego użyto pisma i gdzie umieszczono ceny. Poniżej podpowiadamy, jak rozplanować sekcje, jaką typografię wybrać do czytania przy przyćmionym świetle i czym różni się karta drukowana od tej otwieranej kodem QR.

Na czym opiera się czytelna karta dań:

• Sekcje – zwykle po 3-8 pozycji, żeby wybór nie trwał za długo.
• Pismo – stopień i odstępy liczą się bardziej niż krój.
• Alergeny – 14 grup z rozporządzenia UE, oznaczonych przy daniach z legendą albo w tabeli.
• Ceny – blisko nazwy dania, bez linii kropkowanej.
• Papier czy kod QR – kod skanowany telefonem ułatwia zmiany, papier pokazuje całą ofertę naraz.

Jak ułożyć treść w karcie menu: sekcje, kolejność, hierarchia?

Treść karty dzieli się na sekcje w kolejności posiłku: przystawki, zupy, dania główne, desery i napoje. Deser wciśnięty między zupy każe gościowi wracać wzrokiem do góry strony. Sekcja mieści zwykle od 3 do 8 dań, bo dłuższa lista wydłuża wybór.

Hierarchię budują trzy poziomy: nazwa sekcji, nazwa dania i opis, różniące się stopniem pisma, grubością albo kolorem. Opis lepiej poświęcić smakowi i przygotowaniu dania niż liście składników. Stałe miejsce mają nazwa i logo lokalu, kontakt oraz, jeśli lokal chce, informacje o szefie kuchni.

Alergeny, gramatura, cena – czego wymagają przepisy?

Przepisy wymagają, by lokal podawał gościom informację o alergenach, ilości potrawy i cenie. O składnikach powodujących alergie lub reakcje nietolerancji, wymienionych w załączniku II rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 (14 grup), informuje się także przy żywności bez opakowania, czyli w restauracji (art. 44 ust. 1 lit. a w związku z art. 9 ust. 1 lit. c). Formę tej informacji, np. piktogramy przy daniach z legendą albo osobną tabelę, wybiera lokal.

Cennik zawiera pełną nazwę potrawy i ilość (np. gramaturę albo objętość), do której odnosi się cena (§ 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług). W projekcie ilość stoi zwykle mniejszym pismem przy cenie, a legenda alergenów ma stałe miejsce, na przykład u dołu każdej strony.

Jaką typografię wybrać do karty menu?

Stopień pisma i odstępy znaczą w karcie więcej niż krój, bo czyta się ją w przyćmionym świetle, często bez okularów. Opis może mieć mniejszy stopień niż nazwa dania, byle dało się go przeczytać bez przysuwania karty do oczu. Przy zbyt małych odstępach między pozycjami wzrok gubi linię, a ciemne tło wymaga większego stopnia i mocniejszego kontrastu.

Krój wynika z charakteru lokalu, przy czym pismo ozdobne zostawia się dla nagłówków. Jeśli lokal ma już logo i kolory, krój nagłówków dobiera się do tego, co mówi jego identyfikacja wizualna. W jednej karcie zwykle wystarczą dwa albo trzy kroje.

Gdzie w karcie menu pada wzrok gościa? Strefy uwagi

Wzrok gościa najpierw zatrzymuje się w miejscach wyróżnionych wielkością, kontrastem albo ramką, a dopiero potem przegląda resztę strony. Tam warto postawić dania, które lokal chce pokazać, a pozostałe przesunąć niżej. Układ jednokolumnowy prowadzi wzrok pozycja po pozycji, dwukolumnowy mieści więcej, ale potrzebuje wyraźnego odstępu między kolumnami.

Gdy wyróżnione jest wszystko, żadne wyróżnienie nie działa. Które pozycje wyeksponować, podpowiada menu engineering (inżynieria menu), czyli prowadzona przez restauratora analiza dań według popularności i opłacalności.

Jak zapisać ceny w karcie menu? Typografia i układ

Cenę najlepiej postawić tuż za nazwą dania albo pod opisem, pismem nie większym niż nazwa. Osobna kolumna cen wyrównana do prawej krawędzi, zwłaszcza połączona z nazwą linią kropkowaną, prowadzi wzrok wzdłuż samych kwot i zachęca gościa do ich porównywania.

Zapis bywa oszczędny: bez końcówki „,00”, czasem także bez symbolu „zł”. To zabieg projektowy, przy którym cena nadal ma być uwidoczniona „w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen” (art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług).

Jaki format i papier wybrać na kartę menu?

Format karty zależy od liczby dań i sposobu podania: krótkiej ofercie wystarczy jedna strona, rozbudowanej lepiej służy książeczka. Karty zmieniane często drukuje się na lżejszym papierze i wkłada do koszulek.

Formaty karty do wyboru:

• Pojedyncza strona – A4 albo A3, na krótką ofertę lub kartę dnia.
• Karta składana – na pół lub na trzy, w formacie DL albo jako harmonijka.
• Książeczka – z oprawą szytą lub spiralną, także w okładce z ekoskóry albo płótna.

Papier karty styka się z tłuszczem i wilgocią, więc chroni go uszlachetnienie, np. laminowanie matowe soft touch (aksamitne w dotyku). Jeśli w tym samym formacie i na tym samym papierze mają powstać także inne druki lokalu, napisz do nas – projektowanie ulotek reklamowych, broszur i katalogów to część naszej oferty.

Jak zaprojektować kartę dwujęzyczną?

Kartę dwujęzyczną zaczyna się od wyboru języka głównego, bo jednakowe potraktowanie obu podwaja objętość i zaciera hierarchię. Dwie kolumny obok siebie są czytelne przy krótkiej ofercie. Druga wersja mniejszym stopniem pod nazwą dania oszczędza przestrzeń, a osobna karta w każdym języku sprawdza się przy długiej ofercie.

Języki odróżnia kolor, krój, stopień pisma albo kursywa. Nazwy dań regionalnych zostają w oryginale, z krótkim opisem w drugim języku. Tłumaczenie zmienia długość tekstu, więc układ trzeba sprawdzić w obu wersjach. Każda z nich przechodzi też osobną korektę.

Karta menu drukowana czy kod QR – co wybrać?

Kod QR pozwala zmieniać ofertę bez dodruku, ale na telefonie gość widzi naraz tylko kilka pozycji i rzadziej poznaje całą kartę.

Papier i kod QR różnią się pod względem:

• Czytania – drukowana karta menu pokazuje całą stronę, ekran tylko jej fragment.
• Dostępności – część gości nie skorzysta z kodu.
• Wrażenia – papierowa karta jest częścią wystroju stolika.

Przy ofercie sezonowej dobrze działa rozwiązanie mieszane: karta drukowana z kodem jako uzupełnieniem. Karta otwierana kodem potrzebuje układu dopasowanego do ekranu telefonu. Poza stolikiem kod trafia czasem na plakat przy wejściu albo baner w ogródku, więc projektowanie plakatów i banerów reklamowych dla lokalu warto zaplanować razem z kartą.

Co sprawia, że gość nie znajduje dania w karcie?

Dania giną najczęściej w karcie przeładowanej, niekonsekwentnie ułożonej albo ze słabymi zdjęciami. Do tego za mały stopień pisma zmusza do dopytywania obsługi, brak hierarchii zlewa sekcje z daniami, a linia kropkowana kieruje wzrok na ceny.

Długa lista obciąża też kuchnię oraz obsługę, dlatego część dań lepiej przenieść do karty sezonowej. Sekcje zmieniające kolejność albo krój na kolejnych stronach każą uczyć się karty od nowa, więc wszystkie strony warto złożyć w jednym układzie. Słabe zdjęcia potraw szkodzą bardziej niż ich brak.

Czytelna karta menu pozwala gościowi szybciej wybrać danie

Gdy gość od razu widzi, gdzie kończą się przystawki, co kryje opis i ile kosztuje danie, zamawia szybciej i rzadziej zatrzymuje kelnera pytaniami. Dlatego każdą nową wersję karty warto przejrzeć oczami kogoś, kto jest w lokalu pierwszy raz, w świetle, w jakim będzie czytana. Jako studio graficzne z Warszawy projektujemy identyfikację wizualną marek, w tym logo, kolory i krój pisma – odezwij się albo obejrzyj nasze realizacje.

Najczęściej zadawane pytania o kartę menu

Kiedy najlepiej zdecydować się na aktualizację projektu karty menu w lokalu?

Dobry moment to nowa karta sezonowa, zmiana cen surowców i kosztu dań albo odświeżenie identyfikacji wizualnej lokalu.

Jak rozpoznać, że obecna karta menu nie spełnia swojej funkcji sprzedażowej?

Sygnałem jest to, że goście długo wybierają, często pytają o składniki, a dania, które lokal chce polecać, słabo się sprzedają.

Czym różni się projektowanie karty menu na event korporacyjny od stałej karty restauracyjnej?

Karta na event nawiązuje do księgi znaku organizatora i motywu wydarzenia, a przy serwisie dla wszystkich gości naraz jest krótka i przejrzysta.

Jakie elementy poza listą dań powinny znaleźć się na profesjonalnej karcie menu?

Poza logo, kontaktem i legendą alergenów może to być krótka historia lokalu albo kilka zdań o filozofii kuchni.